piątek, 25 grudnia 2015
Przy wigilijnym stole...
W czwartek 18 grudnia, nasza wspólnota spotkała się na wieczerzy wigilijnej. Każdy z nas przygotował coś pysznego tak, by nasza kolacja najbardziej przypominała tę domową. Nie zabrakło więc barszczu, pierogów i wielu innych smakołyków!
Na początku spotkania, odczytany został wiersz ks. Twardowskiego, a następnie Ewangelia o Narodzeniu.
Aby się wszystko uprościło -
było zwyczajne - proste sobie -
by szpak pstrokaty, zagrypiony,
fikał koziołki nam się grobie.
Była także okazja do podzielnia się opłatkiem i złożenia świątecznych życzeń.
Nasze wigilijne spotkanie WMM jest piękną tradycją. Czasem bycia razem i radości z Narodzenia Pana. Dziękujemy Siostrom i ks. Grzegorzowi za obecność i dobre słowo. Za to, że jak co roku, jako wincentyńska rodzinka, mogliśmy spędzić ten czas razem!
Na początku spotkania, odczytany został wiersz ks. Twardowskiego, a następnie Ewangelia o Narodzeniu.
Pomódlmy się w Noc Betlejemską,
w Noc Szczęśliwego Rozwiązania,
by wszystko się nam rozplątało,
węzły, konflikty, powikłania.
w Noc Szczęśliwego Rozwiązania,
by wszystko się nam rozplątało,
węzły, konflikty, powikłania.
Oby się wszystkie trudne sprawy
porozkręcały jak supełki,
własne ambicje i urazy
porozkręcały jak supełki,
własne ambicje i urazy
zaczęły śmieszyć jak kukiełki.
Oby w nas paskudne jędze
pozamieniały się w owieczki,
a w oczach mądre łzy stanęły
jak na choince barwnej świeczki.
pozamieniały się w owieczki,
a w oczach mądre łzy stanęły
jak na choince barwnej świeczki.
Niech anioł podrze każdy dramat
aż do rozdziału ostatniego,
i niech nastraszy każdy smutek,
tak jak goryle niemądrego.
aż do rozdziału ostatniego,
i niech nastraszy każdy smutek,
tak jak goryle niemądrego.
Aby się wszystko uprościło -było zwyczajne - proste sobie -
by szpak pstrokaty, zagrypiony,
fikał koziołki nam się grobie.
Aby wątpiący się rozpłakał
na cud czekający w swej kolejce,
a Matka Boska - cichych, ufnych -
na zawsze wzięły w swojej ręce.
na cud czekający w swej kolejce,
a Matka Boska - cichych, ufnych -
na zawsze wzięły w swojej ręce.
ks. Jan Twardowski
Była także okazja do podzielnia się opłatkiem i złożenia świątecznych życzeń.
Nasze wigilijne spotkanie WMM jest piękną tradycją. Czasem bycia razem i radości z Narodzenia Pana. Dziękujemy Siostrom i ks. Grzegorzowi za obecność i dobre słowo. Za to, że jak co roku, jako wincentyńska rodzinka, mogliśmy spędzić ten czas razem!
wtorek, 15 grudnia 2015
Adwentowe skupienie w Chełmnie
W
miniony weekend, 11-13 grudnia 2015r. nasza grupa wybrała się na
rekolekcje adwentowe do klasztoru Sióstr Miłosierdzia w Chełmnie.
Była to dla nas okazja do spotkania z Bogiem i drugim człowiekiem,
a także do złożenia życzeń drogim naszemu sercu jubilatkom –
s. Annie i Justynie.
Podczas
pierwszej Eucharystii, w piątek, ksiądz wskazał, ze symbolem
adwentu jest światło. Powiedział nam także, na podstawie Psalmu
1, o dwóch drogach jakie możemy wybrać, być albo jak drzewo,
które czerpie z płynącej wody, albo jak plewa rozmiatana przez
wiatr. Czyli możemy albo wybrać drogę do Boga, albo żyć według
naszych upodobań, wszystko zależy od nas, a Adwent jest właśnie
czasem wyboru.
Kolejny
dzień zaczęliśmy od modlitwy brewiarzowej. Zamiast konferencji
mieliśmy do wykonania pewne ćwiczenia warsztatowe z podsumowaniem i
film. Dotyczyły one milczenia i mówienia. Pierwszym ćwiczeniem
była próba przekazania informacji i jej usłyszenia w hałasie. To
zadanie ukazało nam problem dzisiejszego świata pogrążonego w
nieustannym pędzie i rozgardiaszu, starającego się zagadać
wszystko. Ciężko nam w takim świecie usłyszeć to, co ważne i
istotne dla nas. Później mieliśmy dobrać się w pary i przez
minutę kolejno słuchaliśmy i prawiliśmy komplementy drugiej
osobie z pary. To ukazało nam jak łatwo i często mówimy o wadach
i złych rzeczach, a jak rzadko skupiamy się na tym co piękne i
dobre. Na koniec obejrzeliśmy film pt. „Milczenie i słowo”. Był
to dokument, w którym wypowiadały się znane osobistości mediów
polskich, mówiące o potrzebie ciszy i milczenia, aby nie zagłuszać
najważniejszych informacji
i rzeczy. Jednocześnie wskazali na to, ze w dzisiejszych mediach nie
ma miejsca na milczenie… Tego dnia odmówiliśmy także różaniec,
do którego rozważania były przygotowane przez Siostry w formie
filmowej i dotyczyły adwentu.
Po
południu świętowaliśmy urodzinki, a także uczestniczyliśmy w
Eucharystii. Wieczorem obejrzeliśmy film o Janie Pawle II i jego
górskich wyprawach. Później odbyła się krótka adoracja –
nasze kilka chwil sam na sam z Panem w ciszy
Ostatniego
dnia wzięliśmy udział w Eucharystii i modlitwie porannej a także
w krótkim podsumowaniu z możliwością podzielenia się, co nas
szczególnie dotknęło w tych rekolekcjach.
Za
ten piękny czas dziękujemy wszystkim organizatorom.
Szczęść Wam Boże!
Szczęść Wam Boże!
niedziela, 6 grudnia 2015
Adwentowe oczekiwanie...
Więcej miłości wchodzi do naszych miast!
Roraty dla młodzieży w każdy wtorek i czwartek w kościele Garnizonowym, godz. 6.30 :)
Roraty dla młodzieży w każdy wtorek i czwartek w kościele Garnizonowym, godz. 6.30 :)
wtorek, 17 listopada 2015
"Maryja Służebnica Słowa Bożego"
Pod takim hasłem odbyły się tegoroczne rekolekcje dla młodzieży. Do Gniezna przybyło około 80 osób z Prowincji Chełmińsko-poznańskiej. Podczas rekolekcji towarzyszyli nam ks. Krystian Piekuciński oraz ks. Andrzej Wesierski.
Spotkanie tradycyjnie rozpoczęło się zawiązaniem wspólnoty i kolacją, po których zgromadziliśmy się na Mszy Świętej. Ks. Krystian wygłosił pierwszą, wprowadzającą w temat, konferencję. „Maryja Służebnica Słowa”- to kobieta, która sama nie wypowiedziała zbyt wielu słów. Jednak rozważała w swoim sercu wszystko, co usłyszała, była obecna i otaczała miłością. Do takiego zastanowienia się nad Słowem, zaproszono nas podczas wieczornej adoracji. Pisma Święte zostało wprowadzone w uroczystej procesji, by później każdy z nas mógł oddać mu cześć przez pokłon i ucałowanie. Był to czas osobistego spotkania ze Słowem, nawiązania intymnej relacji z Bogiem ukrytym na kartach Pisma. Każdego dnia powinniśmy stawiać na pierwszym miejscu to, co nasz Pan chce nam powiedzieć. Biblia jest źródłem, które daje odpowiedź- ma moc pokrzepiania serc i napełniania ich pokojem. Do późnych godzin wieczornych trwaliśmy w modlitwie uwielbienia. Pojednanie z Bogiem w Sakramencie Pokuty było dopełnieniem tego czasu łaski.
Sobotni poranek
rozpoczęliśmy Jutrznią. Tego dnia, ksiądz Krystian wygłosił kolejną konferencję
poświęconą Słowu. Przykładem zawierzenia Bogu i jego Słowu jest Maryja. Służyła
Mu- pełna wierności i posłuszna woli Pana. Bóg pragnie, abyśmy i my zakochali się
w Jego Słowie. Powinniśmy odkrywać je ciągle na nowo i autentycznie mu
zawierzyć.
Kolejnym punktem naszego spotkania była praca
w grupach. Dzieliliśmy się Słowem, by później dokonać jego artystycznej
interpretacji.
Po obiedzie, podjęliśmy
próbę wyplatania różańców. Poszło nam całkiem nieźle!
W godzinie Miłosierdzia
spotkaliśmy się na Eucharystii. Następnie, ks. Andrzej wygłosił konferencję
dotyczącą Matki Bożej i jej oddaniu Słowu. Piękny list od Maryi, który został
przeczytany, skłaniał do refleksji i poruszał serca.
Tego dnia, mieliśmy
okazję, by wyjść na ulice miasta i radośnie ewangelizować. Mieszkańcy Gniezna
mogli usłyszeć i zobaczyć nasze wykonanie „Ojca”, czy „Nadejdzie dzień”.
Przyświecała nam myśl ze Zgromadzenia Generalnego- „Ewangelizowani, by
ewangelizować!”
Wieczorem nadszedł czas
na podsumowanie pracy w grupach. Każdy zespół przedstawił interpretację
fragmentu Pisma. Pojawiła się m. in historia Stworzenia oraz przypowieść o
Miłosiernym Samarytaninie.
W niedzielę udaliśmy się
na Mszę świętą do pobliskiej fary. Następnie, Bartosz Wyrzykiewicz-
Przewodniczący Stowarzyszenia Wincentyńskiej Młodzieży Maryjnej, przedstawił
sprawozdanie ze Zgromadzenia Generalnego JMV w Salamance. Wysłuchaliśmy jakie owoce przyniosło to spotkanie i co
powinniśmy robić, by nasze wspólnoty były prawdziwie wincentyńskie i przepełnione
duchem służby i modlitwy. Zachłysnęliśmy się międzynarodowym wymiarem naszego
Stowarzyszenia!
Po sprawozdaniu Bartka,
nadszedł czas podsumowań i pożegnań.
wtorek, 3 listopada 2015
Noc Świętych
W ostatnią
październikową noc, gdy w wielu miejscach świata obchodzone jest
Halloween, nasza wspólnota po raz kolejny uczestniczyła w Nocy
Świętych. Tym razem patronami tego wydarzenia byli bardzo bliscy
naszemu Stowarzyszeniu-
św. Ludwika de Marillac i św. Wincenty a
Paulo.
Każda Noc Świętych
jest okazją do spojrzenia w Niebo, zainspirowania się życiem tych,
którzy poprzedzili nas w wędrówce do Raju. Święci założyciele
Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia są wzorami pokory i miłości.
Jako Wincentyńska Młodzież Maryjna, mieliśmy okazję przestawić
zgromadzonym w Kościele Garnizonowym wiernym, charyzmat życia tych
świętych. Nasza wspólnota przygotowała przedstawienie, które
poprzedziła litania do wszystkich świętych oraz wprowadzenie
relikwii i piosenka dzieci z Przedszkola św. Wincentego.
Krotki spektakl ukazywał,
jak na wzór świętych Patronów, z miłością pochylać się nad
drugim człowiekiem. Nieść chleb i Ewangelię, tym którzy
najbardziej tego potrzebują. Wincenty i Ludwika stworzyli piękne
dzieło, które nadal jest kontynuowane. Zatroszczyli się o los
porzuconych dzieci, pokazali ubogim, bezdomnym i chorym czym jest
prawdziwa Miłość i Miłosierdzie. Byli ludźmi czynu, którzy nie
potrafili przejść obojętnie wobec ludzkiej biedy. Św. Wincenty i
św. Ludwika to dwoje odważnych, zaangażowanych głosicieli
Chrystusa, których miłość Jezusa „uzdalnia do kochania
bliźniego”. Tej Nocy prosiliśmy Boga słowami piosenki: „Daj
mi jak Wincenty kochać, wtedy ujrzę Cię...”. Zobaczyć Chrystusa
w twarzach cierpiących, a ostatecznie spotkać się z Nim w
Wieczności- tego uczą nas tegoroczni Patronowie.
Po przedstawieniu
odśpiewaliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego oraz wysłuchaliśmy
przemówienia ks. Prymasa. Nawiązywało ono do świętości, która
jet nadrzędnym celem każdego z nas. Wzorem drogi życia zgodnej z
charyzmatem wincentyńskim jest s. Felicja Sieracka. Prymas ukazał
jej pokorne, przepełnione miłością i służbą życie, jako wzór
dążenia do świętości. Siostra jest przykładem, że w drodze do
Nieba nie liczy się status społeczny czy materialny. Każdy z nas
może osiągnąć życie wieczne- bez względu na to, czy jest
„zwyczajną” siostrą, biskupem, czy robotnikiem.
Spoglądając w Niebo
wyruszyliśmy ulicami Gniezna do Katedry. W drodze, wolontariusze ŚDM
zaprosili nas do zrobienia Rabanu na cześć Pana i modlitwy w
intencji zbliżającego się spotkania w Krakowie. W Katedrze
nadszedł czas na taniec w wykonaniu sióstr Szarytek, które
podzieliły się z nami swoją radością wiary i Bożym szaleństwem!
Następnie przemówiła
s. Bogumiła Ławniczak- siostra Asystentka prowincji Chełmińsko-
poznańskiej oraz został podsumowany konkurs o św. Wincentym i św.
Ludwice.
Po zakończaniu
uroczystości w Katedrze, wszyscy udali się na agapę do Wyższego
Seminarium Duchownego. Tam nasza wspólnota WMM zajęła się
wydawaniem pysznego bigosu i ciasta.
Kolejna, jedenasta już
gnieźnieńska Noc Świętych, była dla nas szczególnym
wydarzaniem. Patronami spotkania zostali święci Rodziny
Wincentyńskiej. Cieszy się, że mogliśmy przybliżyć postacie św.
Wincentego i św. Ludwiki- tak, by również inni mogli się
zainspirować i wzniecić w sercach ogień Miłosierdzia!
zdjęcia: Archidiecezja Gnieźnieńska
Rekolekcje w Chełmnie
W miniony
weekend (23-25.10.2015r.), delegacja naszej gnieźnieńskiej
wspólnoty wzięła udział w rekolekcjach w Chełmnie, które odbyły
się pod hasłem: „Maryja z wieczernika, Doradczyni uczniów Pana”.
W tym czasie
mieliśmy okazję bliżej spotkać się z Jezusem podczas Adoracji i
codziennej Mszy świętej. W trakcie skupienia był tez czas na
pojednanie się z Bogiem podczas spowiedzi, a także czas na
rozważanie życia Jezusa w modlitwie różańcowej. W sobotę
wysłuchaliśmy krótkiej konferencji ks Stanisława dowodzącej
słuszności tematu, a opartej na rozważeniu Słowa Bożego. Maryja
jako ta, która dzięki swojemu zawierzeniu Słowu, staje się
Doradczynią uczniów Pana. Krótką pogadankę dla nas wygłosiła
także s Katarzyna, która poszerzyła o przykłady to, co powiedział
ks Stanisław. Popołudniu obejrzeliśmy film „Ziemia Maryi”,
który jest ciekawym spojrzeniem na życie Matki Bożej od jej
urodzenia aż do śmierci.
Oprócz
wszystkich zmagań duchowych, w których wzięliśmy udział, Chełmno
to także sposobność do spotkania z Bogiem i drugim człowiekiem.
Subskrybuj:
Posty (Atom)



































